Η υπόθεση Dreyfus και η γέννηση του Γύρου Γαλλίας

Alfred Dreyfus

Τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα η ποδηλασία ήταν μια τρελλή μόδα σε όλη την Ευρώπη. Η χρήση του ποδηλάτου επέτρεψε σε άντρες και γυναίκες να φτάνουν πολύ γρήγορα και με τις δικές τους δυνάμεις σε σημεία που δεν φαντάζονταν ποτέ ότι θα μπορούσαν να φτάσουν. Και οι ποδηλατικοί αγώνες αντοχής από πόλη σε πόλη συμβόλιζαν αυτήν ακριβώς την κατάκτηση. Υπήρχαν διοργανώσεις,  όπως το Bordeaux – Paris, που είχαν διαδρομές κοντά στα 600 χιλιόμετρα. Υπήρχαν επίσης 24ωρες κούρσες στα ποδηλατοδρόμια, όπου νικητής ανακηρυσσόταν αυτός που έκανε τις περισσότερες στροφές μέσα σε μία μέρα.

Pierre Giffad

Pierre Giffad

Απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, η μόδα είχε κατακτήσει περισσότερο τη Γαλλία. Ο Pierre Giffad, εκδότης του περιοδικού «Le Vélo», ήταν επίσης ο άνθρωπος που κινούσε τα νήματα της ποδηλατικής ομοσπονδίας της πατρίδας του. Οι πωλήσεις που έκανε το έντυπό του, που δεν ασχολιόταν μόνο με το ποδήλατο, αλλά με όλα τα σπορ, ήταν παρανοϊκές και η φήμη του τεράστια. Μέχρι που έσκασε η υπόθεση Dreyfus.

Ο Alfred Dreyfus ήταν ένας Εβραίος αξιωματικός του γαλλικού στρατού που κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία και καταδικάστηκε το 1895. Τα επιχειρήματα, ωστόσο, των κατηγόρων του ήταν σαθρά. Και για τις δικαστικές αρχές αρκούσε ότι ήταν Εβραίος και ότι καταγόταν από τη Μυλούζη της Αλσατίας, που μετά τον καταστροφικό πόλεμο του 1871 είχε προσαρτηθεί από το νεοσύσταστο γερμανικό κράτος, για να πιστέψουν ότι είχε δώσει στρατιωτικά μυστικά στη Γερμανία. Όταν παρουσιάστηκαν στοιχεία ότι ο πραγματικός προδότης ήταν ο ταγματάρχης Ferdinand Esterhazy, ένα κίνημα υπέρ της απελευθέρωσης του Dreyfus συντάραξε τη Γαλλία, χωρίζοντάς την σε δύο στρατόπεδα. Από τη μία οι συντηρητικοί και οι αντισημίτες και από την άλλη οι φιλελεύθεροι, με ηγετική φυσιογνωμία τον Emile Zole και το περίφημο «Κατηγορώ» του.

Σ’ αυτήν την πλευρά βρέθηκε και ο Giffad, κάτι που όμως έμελλε να παίξει τεράστιο ρόλο στο μέλλον του «Le Vélo». Ο βασικός του χρηματοδότης ήταν ο Κόμης του Ντιόν, φανατικός αντισημίτης, σε βαθμό που έφτασε να συλληφθεί για το μένος που έδειχνε κατά των διαδηλωτών που υποστήριζαν την απελευθέρωση του Dreyfus. Όταν ο Giffad τόλμησε να γράψει ένα editorial που μιλούσε για την απαράδεκτη στάση του Κόμη, ο τελευταίος -όπως ήταν λογικό- απέσυρε το κεφάλαιό του από το περιοδικό και έπεισε όλους τους αριστοκράτες φίλους του να σταματήσουν τις διαφημίσεις των επιχειρήσεών τους εκεί.

Όταν ο De Dion βγήκε από τη φυλακή, πήγε την εκδίκησή του ένα βήμα πιο πέρα. Ίδρυσε το περιοδικό «L’ Auto – Vélo», παίρνοντας όλη τη διαφήμιση από τον αντίπαλό του χάρη στις γνωριμίες του και προσθέτοντας στην ύλη τη νέα μόδα, που ήταν το αυτοκίνητο, για χάρη του κολλητού του, Edouard Michelin, που έκανε χρυσές δουλειές πουλώντας λάστιχα. Ο Giffad δεν κάθισε, φυσικά, με σταυρωμένα χέρια. Από τη μία έχοντας ένα ηθικό βήμα να πατήσει -μετά και την αθώωση του Dreyfus- και από την άλλη ένα νομικό, κατόρθωσε μετά από πέντε χρόνια, το  1900 να πετύχει την αλλαγή του ονόματος του αντιπάλου του σε σκέτο «L’ Auto». Το αυτοκίνητο ήταν μεν το μέσο το μέλλοντος, αλλά δεν είχε ακόμη καταφέρει να εκτοπίσει το ποδήλατο. Το μεγαλύτερο κομμάτι της ύλης του περιοδικού του De Dion ήταν για το ποδήλατο, αλλά ο τίτλος του μιλούσε για το αυτοκίνητο. Κάτι έπρεπε να κάνει για να αντιμετωπίσει αυτό το οξύμωρο.

Henri Desgrange

Henri Desgrange

Géo Lefèvre

Géo Lefèvre

Τη λύση τού τη βρήκε ο Henri Desgrange, νομικός, που έγινε διαφημιστής, κάνοντας ταυτόχρονα και ποδηλασία (και σπάζοντας μάλιστα το παγκόσμιο ρεκόρ μεγαλύτερης απόστασης σε μία ώρα). Έγραφε συχνά άρθρα για το «Le Vélo», αλλά όταν ο De Dion του ζήτησε να αναλάβει την διεύθυνση του «L’ Auto», δεν μπορούσε να αρνηθεί. Μαζί του πήρε κι έναν πιτσιρικά δημοσιογράφο, τον Géo Lefèvre, πού τού έδωσε μια απίθανη ιδέα: Αν ο Giffad, μέσω της ομοσπονδίας ποδηλασίας, οργάνωνε φοβερές ημερήσιες κούρσες που τις λάτρευε το κοινό, οι άνθρωποι του «L’ Auto» θα μπορούσαν να στήσουν μια κούρσα πολλών ημερών, όπου οι ποδηλάτες θα ξεκουράζονταν τη νύχτα και που στο σύνολό της θα ήταν ο πιο μακρύς αγώνας που θα είχε γίνει ποτέ.

«Αυτό που προτείνεις, μικρέ μου Géo, είναι ο γύρος ολόκληρης της Γαλλίας», είπε ο Desgrange στον δημοσιογράφο του. Και μετά έκανε μια παύση, το ξανασκέφτηκε και η ιδέα μεγάλωσε κι άλλο στο μυαλό του. Τρία χρόνια αργότερα, το 1903, ο πρώτος Γύρος Γαλλίας ήταν γεγονός, εκτοξεύοντας τις πωλήσεις του «L’ Auto» και βάζοντας πλώρη στο να γίνει το σημαντικότερο αθλητικό γεγονός μιας χώρας για πάνω από έναν αιώνα…

Advertisements

One thought on “Η υπόθεση Dreyfus και η γέννηση του Γύρου Γαλλίας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s